Quiet and safe camping in the west of Mali
Header

Oktober 2017 (NL)

Wat gaat de tijd weer snel. Het is aslof ik gister het verslag van vorige maand typte. Maar de maand is alweer voorbij.

Wat is er allemaal voorgevallen. Tja, wel het een en ander. Ik heb sinds een paar weken nogal erge last van mijn rug. Als ik in de ochtend mijn bed uit kom, of zeg maar kruip, zit mijn rug helemaal vast. Duurt 10 minuten voor ik wat aangtrokken heb en dan strompel ik als een 90 jarige richting poort om die te openen. Dat is misschien 500 meter, dus 1km heen en terug. Kost me bijna 20 minuten. Langzaam wordt de boel wat soepeler, maar de pijn blijft en is alleen weg te krijgen met pijnstillers. Ik lijk echt wel een oude knar. Heb er wel vaker last van gehad. Meestal is het na een paar dagen wel over, of ieder geval veel minder. Dit keer ben ik al weken bezig. Geen pretje want een oplossing er voor is er niet echt. En weet je wat het ergste is? Als je moet niezen.

De man die mijn huis heeft gebouwd, Drissa geheten, reed 10 dagen geleden met zijn brommer naar huis. Hij had veel te veel hout achter op zijn brommer geladen en wellicht had hij een slokje op. Onderweg slingerde hij ernstig waardoor een tegemoetkomende brommer de berm in moest duiken. Drissa viel en had het ongeluk dat er een auto achter hem reed, die hem vol raakte. RIP Drissa.

Heb eindelijk de visvijfers weer onder controle. Na verkoop van alle vis, vanwege een rare ziekte, begon ik begin van de maand opnieuw. Rond de 15e zaten de bassins weer vol, 1000 of wat vissies. Helaas begon de ellende toen ik ze ging voeren. Elke dag trof ik tussen de 10-40 dooie vissen aan. Omdat het nieuwe vis was, moest het of het water, of het voer zijn en na inspectie vond ik het voer een rare lucht hebben (lees: ranzig). Dus snel Bamako gebeld en vers voer besteld en dat loste het probleem op. Heeft me wel een paar honderd vissies gekost.

Deze maand had ik zowaar camping klanten. Een Frans stel op motor, een Nederlands koppel met de auto en daarna een Australisch paartje. Allen kwamen voor een daggie en bleven bijna een week. Als afsluiter kreeg ik een hoge Nederlandse ambtenaar (zal niet zeggen wie) met aanhang, wat dat betreft een geslaagde maand.

Mijn paard begint nu echt een dikke buik te krijgen. Het is te zien dat ze zwanger is. Maar ze is ook af en toe ondeugend. Zo sloopte ze mijn omheining en vond ik haar terug in het rijstveld verderop. De eigenaar was niet blij en ik moest praten als brugman hem te bedaren.
Ben bezig te hooien. Iets waarvan ik nooit gedacht had dat ik dat nog zou doen, maar dat paard vreet me de oren van de kop en als er straks in het droge seizoen niets meer te vreten heb moet ik toch wat achter de hand hebben. Hooien moet je snel doen want de Malinezen fikken het hele land af en dan staat er niks eetbaars meer.

Op gebied van papieren weinig nieuws. De gouverneur laat niks van zich horen en als het zo doorgaat zou ik wel eens een procedure moeten gaan beginnen. Niet echt zin in maar heb langzamerhand alle andere opties benut.
Ook de kenteken platen van mijn auto zijn er nog stees niet. Alles wat met overheid te maken heeft lukt niet, gaat niet, kost te veel geld. Waar blijft die dictator nou. Moet ik dat nu ook zelf gaan regelen?

Het koude seizoen is al een beetje begonnen. De dagen zijn nog warm met rond de 40 graden maar de nachten koelen goed af, had vorige week 18 graden op de meter. Brrr wat was het koud, ik ga deze week mijn dekbedje opsnorren.

Ben druk bezig, samen met Maliproject, om een toilet gebouw te bouwen op de markt van Manantali. De muren staan er, de sceptische tank ligt er. Nu nog dakkie erop en afwerken en de dames (en heren) van de markt hebben weer een plekkie voor hun behoeftes. Heb water geinstalleerd dus men kan ook de handjes wassen na afloop. Komt er ieder geval geen ontlasting aan mijn tomaten 🙂

De burgermeester blijft maar zeuren of ik mee wil werken met de diverse projecten. Maar ik heb er weinig zin in. Hij heeft echter in zijn verkiezings programma van alles belooft. De man is serieus en hij wil het waar maken. Hij had geloof ik een tien punten plan. Twee ervan heb ik nu al opgelost. Water probleem in de dorpen en de toilet op de markt. Maar hij wil graag dat ik de overkapping van de markt uitbreid en de weg naar Marena repareer (15km). Heb hem, in een lange en officiële brief laten weten dat ik daar geen trek in heb maar hij blijft zeuren. Komende week komt hij weer langs, ben benieuwd wat hij te melden heeft.

De directeur van de landbouw vereniging is ontslagen. Wat een opluchting want was dat een lul. Ik had helaas met hem te maken want zij beheren de water huishouding. Als ik de verhalen moet geloven krijgen we nu een serieuze man, maar ja, waar heb ik dat eerder gehoord.
We gaan het zien… Volgende maand

Likes(5)Dislikes(0)

76total visits,1visits today